6 December 2006

กาลครั้งหนึ่ง ... ความรัก

งาม...จนต้องชม เกินจะข่มให้ใจไม่หวั่นไหว
โอ..เจ้าดอกไม้ หอมจนเกินห้ามใจไม่ให้ดม

หวานเจ้าหวาน หวานเกินใครๆ
อยากจะขอเด็ดไว้มาชื่นชม
เพียงแค่สายลม พัดโชยกลิ่นก็ยังตรึงใจ

แต่เสียดายจริงๆ ....

ฉันมีแจกันเพียงหนึ่งใบ .....
แล้วก็มีดอกไม้ประดับไว้อยู่ในนั้น


ฉันคงไม่อาจฝืน ....

คว้าเจ้ามาปักไว้ด้วยกัน .....

เพียงแค่ทุกวัน ขอดอมดมแค่เพียงห่างๆ ....


เพียงแค่ทุกวัน .....

ขอเพียงชม ....

ก็ชื่นใจพอ

No comments: