งาม...จนต้องชม เกินจะข่มให้ใจไม่หวั่นไหว
โอ..เจ้าดอกไม้ หอมจนเกินห้ามใจไม่ให้ดม
หวานเจ้าหวาน หวานเกินใครๆ
อยากจะขอเด็ดไว้มาชื่นชม
เพียงแค่สายลม พัดโชยกลิ่นก็ยังตรึงใจ
แต่เสียดายจริงๆ ....
ฉันมีแจกันเพียงหนึ่งใบ .....
แล้วก็มีดอกไม้ประดับไว้อยู่ในนั้น
ฉันคงไม่อาจฝืน ....
คว้าเจ้ามาปักไว้ด้วยกัน .....
เพียงแค่ทุกวัน ขอดอมดมแค่เพียงห่างๆ ....
เพียงแค่ทุกวัน .....
ขอเพียงชม ....
ก็ชื่นใจพอ
6 December 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment