ชอบข้อความนี้จัง

มาจากในเนตนะ ...

เคยมีประสบการณ์คล้ายๆ คุณ

โทร.หา พูดคุย เทคแคร์ แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกัน พอถามตรงๆ ก็พูดวนๆ ไม่เข้าใจ
ตอนแรกพยายามมาก รุกเค้ามาก อยากให้มันชัด เพราะตัวเองก้อเริ่มมีใจไปเยอะแล้ว
แต่แคร์มากไปก้อกลัวล้ำเส้น ไม่รู้ว่าสำหรับเค้าแล้วเรายืนอยู่ตรงไหน
แต่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เค้าก้อเป็นเค้าแบบนั้น ฉันคบกับใครก้อไม่เคยหวง
โทร.หามากกว่าแฟนฉันโทร. เวลามีปัญหาเรียกหาเค้าได้เสมอ
ไม่เคยไม่ว่างถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ ซึ่งถ้าเป็นช่วงที่ฉันคบใคร
ฉันจะพยายามไม่รบกวนเค้าเพราะเกรงใจ เลิกกับใคร เสียใจเค้าก้อคอยปลอบ
....บางทีอยากจะเขย่าคอเค้า แล้วถามว่า เอ็งจะดีไปถึงไหนฟร่ะเนี่ย
ตรูแพ้ความดีนะเฟ้ย ดีแบบเนี้ยเค้าต้องเอามาทำแฟนแล้ว
ไม่อยากเป็นแฟนฉันบ้างรึไงนะ

เค้าบอกฉันว่า เป็นแบบนี้ดีแล้ว เค้ามีความสุขดี ไม่ต้องการมากกว่านี้
เค้ามีโลกของเค้า ฉันก้อควรมีโลกของตัวเอง

เค้าบอกว่าเค้าเป็นเพื่อนที่ดีได้
แต่ไม่สามารถเป็นคนรักที่ดีได้

วันนี้ฉันแต่งงานแล้ว กับคนที่สามารถเป็นคนรักที่ดีได้

ส่วนเค้าก้อยังเป็นเพื่อนที่แสนดี เป็นเพื่อนคุยถูกคอ เป็นที่ปรึกษา
เป็นเพื่อนดูบอล เป็นเพื่อนวิจารณ์หนัง เป็นเพื่อนฟังฉันบ่น
และยังอยู่ในโลกของเค้าที่ฉันไม่เคยได้รับอนุญาตให้เข้าถึง

และฉันมีความสุขดี ที่เราเป็นแบบนี้

จากคุณ : บัวใบบาง