ผมไม่แน่ใจนัก
ว่าเพราะเหตุใดเราจึงต้องทำสิ่งที่เราเกลียด
แล้วเรียกมันว่า งาน
สิ่งที่อยู่กับเรามากที่สุดในชีวิต
นอกจากการนอนแล้ว
ก็คือสิ่งที่เราเรียกมันว่างาน
มีคนจำนวนมากที่เดินไปมาอยู่บนท้องถนนโดยไม่ได้ทำงาน
อย่างน้อยคนอื่นก็มองว่าพวกเขาไม่ได้ทำงาน
บางคนเดินลากถุง
บางคนเดินร้องเพลง
บางคนเดินร้องไห้
แต่พวกเขาก็มีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องทำสิ่งที่ตัวเองเกลียด
แล้วได้แต่บอกใครๆว่า
นี่คืองาน
และความเกลียดชังนี้มีชื่อหรูหราว่า
มืออาชีพ
หรือที่จริง ความเกลียดชนิดนี้ก็เป็นเสาอีกอย่างหนึ่งในชีวิตมนุษย์
...........
ความโง่ของมนุษย์ทำให้เรายึดเสาเอาไว้แน่น
เพระเรากลัวความมืดเบื้องล่าง
เรากลัวจะต้องอยู่ว่างๆแล้วอดถามตัวเองไม่ได้
ว่าเสาพวกนี้มีประโยชน์อะไรกับชีวิต
Genderism 10 : เสา
โตมร ศุขปรีชา
10 March 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
อั่นแน่ะ....กูกำลังจะชมเลยทีเีดียว ว่าเขียนโคตรดี...
๕๕๕๕
ที่แท้ก็ไม่ใช่ของมึง....
ขอบใจนะแก .... 555
Post a Comment